Gagné'nin Öğretim Durumları Modeline Göre 7. Sınıf Türkçe Dersinde Okuma Becerisi Etkinliklerinin Okuduğunu Anlama Üzerindeki Etkisi

Akçay, A. (2011). Web macerası öğretim yönteminin Gagné’nin öğretim durumları modeline uygunluğu. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 2(1), 1-11.

Akyol, H. (2009). Türkçe ilk okuma yazma öğretimi. Pegem Akademi.

Arıcı, A.F. (2018). Okuma eğitimi. Pegem Akademi.

Ateş, A. ve M. Karaağaçlı (2020). Gagné’nin öğretim etkinlikleri modeline göre yapılan öğretimin akademik başarıya etkisi. Eğitimde Teknoloji Uygulamaları Dergisi, 1(1), 47-57.

Aydın, A. (2016). Eğitim psikolojisi: Gelişim- öğrenme-öğretim. Pegem Akademi.

Bahar, M. A. (2020). Okuma edimi. Anı Yayıncılık.

Baş, G. (2012). Gagné’nin öğretim etkinlikleri modelinin öğrencilerin akademik başarılarına ve İngilizce dersine yönelik tutumlarına etkileri. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(2), 433-457.

Benzer, A. (2019). Türkçe ders kitaplarının PISA okuma yeterlik düzeyleri ile imtihanı. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 7(2), 96-109.

Büyüköztürk Ş., E. Kılıç Çakmak, vd. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.

Creswell, J. W. (2016). Nicel Yöntemler. Demir, Selçuk Beşir (ed.), Araştırma deseni: nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. Eğiten Kitap.

Demirel, Ö. (2005). Kuramdan uygulamaya eğitimde program geliştirme. Pegem Akademi.

Demirel, Ö. (2007). Yabancı dil öğretimi. Türk Dil Kurumu Yayınları.

Deniz, J. (2020). Gagné’nin öğretim kuramı temelinde yapılandırılmış piyano derslerinde işbirlikli öğrenme yönteminin işlevselliği. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 16(31), 4097-4137.

Diker Coşkun, Y. (2013). Türkçe ders kitaplarının pısa sınavı okuma ölçütleri açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(26), 22-43.

Donmuş, K.V. ve B. Akpunar (2019). Öğretim etkinlikleri modeline dayalı çevrimiçi öğrenme ortamının öğrencilerin çevrimiçi öğrenme ortamına yönelik tutumlarına etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29(1), 181-191.

Driscoll, M.P. (2000). Psychology of learning for ınstruction. Allyn and Bacon.

Erden, M. ve Y. Akman (2015). Eğitim psikolojisi: gelişim-öğrenme-öğretme. Arkadaş Yayınevi.

Ferguson, G. A. ve Y. Takane (1989). Statistical analysis in psychology and education. McGraw-Hill International Edition.

Gagné, R. (1970). The conditions of learning. Holt, Rinehart & Winston

Gagné, R. (1985). The conditions of learning. Holt, Rinehart & Winston

Gagné, R. M., W.W. Walter, vd. (2004). Principles of ınstructional design. Thomson/Wadsworth

Gagné, R., L. Briggs ve W. Wager (1992). Principles of ınstructional design. Fort Worth, TX: HBJ College Publishers.

Gündüz, O. ve T. Şimşek (2011). Anlama teknikleri 1- uygulamalı okuma eğitimi. Grafiker Yayınları.

Gündüz, Ş. ve A.M. Sünbül (2004). İlköğretim 6. sınıf fen bilgisi dersinde Gagné’nin öğretim etkinlikleri modeline göre hazırlanmış bilgisayar destekli öğretim uygulamasının öğrencilerin erişi düzeylerine etkisi. IV. Eğitim Teknolojileri Sempozyumu, İzmir, Türkiye.

Güneş, F. (2015). Etkinliklerle hızlı okuma ve anlama. Pegem Akademi.

Kaçkar, Z. H. (2009). Biliş ve öğretim. Şahin, Muzaffer (ed.), Öğrenme teorileri. Nobel Yayın Dağıtım.

Karatay, H. (2018). Okuma eğitimi kuram ve uygulama. Pegem Akademi.

Kardaş, M. N. ve M. Tunagür (2020). Okuma eğitimiyle ilgili temel bilgiler. Kaya, Mustafa ve Mehmet Nuri Kardaş (ed.), Okuma eğitimi. (1-23). Pegem Akademi.

Kızgın, A. ve M. Baştuğ (2020). Okuma motivasyonu ve okuduğunu anlama becerisinin akademik başarıyı yordama düzeyi. Journal of language Education and Research, 6(2), 601-612.

Kirk, R.E. (1982). Experimental Design: Procedures for the behavioral sciences. Brooks/Cole Publishing Company.

Leow, F.T. ve M. Neo (2014). Interactive multimedia learning: Innovating classroom education in A Malaysian University. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 13(2), 99-110.

MEB (2006). İlköğretim Türkçe dersi (6-7-8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.

MEB (2015). İlköğretim Türkçe dersi (5-6-7-8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.

MEB (2017). İlköğretim Türkçe dersi (5-6-7-8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.

MEB (2018). İlköğretim Türkçe dersi (5-6-7-8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.

MEB (2019). İlköğretim Türkçe dersi (5-6-7-8. sınıflar) öğretim programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı.

MEB (2023). 2022 PISA Türkiye raporu. MEB Yayınları.

Mei, F. S., S. B. Ramli ve N. A. Alhirtani (2015). Application of gagné’s nine approaches to teach arabic language for non-native speakers: experimental study at sultan ıdris education university malaysia (upsı). European Journal of Language and Literature Studies, 1(3), 32-37.

Menzi, N. (2012). Gagné'nin öğretim durumları modeline göre hazırlanan internet temelli öğretim uygulamasının ilköğretim bilişim teknolojileri dersinde öğrencilerin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi-Adana]. Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı Tez Merkezi.

Miner, A., J. Mallow, L. Theeke ve E. Barnes (2015). Using gagné's 9 events of ınstruction to enhance student performance and course evaluations in undergraduate nursing course. Nurse Educator, 40(3), 152-154.

Mutluer, Ö. ve S. Altun (2021). Özel yeteneklilerin öğretiminde Gagné, Brigss, Wager öğretim tasarımı. Milli Eğitim Dergisi, 50(231), 407-426.

Özkök, E. (2010). Gagné’nin öğretim modeliyle hazırlanan öğretim yazılımının ilköğretim 8. sınıf öğrencilerinin matematik dersi kareköklü sayılar konusundaki akademik başarısına ve öğrenci tutumlarına etkisi (Tez No. 277968 [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi EBE.

Saracaloğlu A. S. ve A. Küçükoğlu (ed.) (2019). Öğretim ilke ve yöntemleri. Pegem Akademi.

Senemoğlu, N. (2009). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Pegem Akademi.

Solanki, R. (2013). Developing instructional multimedia module incorporating Gagné’s nine events of instruction. Anveshanam- The Journal of Education, 2(1), 1-16.

Şenel, G.D. ve M. Baştuğ (2020). Okuma güçlüğü yaşayan ilkokul öğrencilerinin derinlemesine incelenmesi: Bir durum çalışması. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 8(1), 68-88.

Şimşek, N. ve Ş. Karadeniz (2004). Bilişçi Öğrenme Kuramları. Ataman, Ayşegül (ed.), Gelişim ve öğrenme. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.

Taşdemir, M. (2010). Öğretim ilke ve yöntemleri. Nobel Yayınları.

Taşkıran, C. ve Z. Çakmak (2017). Gagné’nin öğretim etkinlikleri modeline göre hazırlanan öğretim yazılımının sosyal bilgiler dersine etkileri. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 355-366.

Tavşancıl, E. (2010). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. Nobel Yayın Dağıtım.

Temizkan, M. (2009). Metin türlerine göre okuma eğitimi. Nobel Yayın Dağıtım.

Wilson, F. R., W. Pan ve D. A. Schumsky (2012). Recalculation of the critical values for lawshe’s content validity ratio. Measurement and Evaluation in Counseling and Development, 45(3), 197–210.

Yeşilyaprak B. ve E. Uçar (2019). Öğrenmeden öğretime. Yeşilyaprak, Binnur (ed.), Eğitim Psikolojisi: Gelişim-Öğrenme-Öğretim. (337-398). Pegem Akademi.

Yigit, H. (2006). Okuma alışkanlığı. Denge.